δεν παει κατασκηνωση βρε σε καμπ του τεννις παει και δεν θελει να συνεχισει

Κατασκήνωση διαβάζω,τέννις κάμπ διαβάζω, και εγώ θέλω κατασκήνωση θέλω να πάρω μία δόση από ΞΕΝΟΙΑΣΤΟ ΜΕΛΙΣΣΙ . Άκους Ελίζα θέλω επειγώντος μία περίοδο ΞΜ!!!!!!!!!!!!!! . Μαζί με τον γιό μου φυσικά και με τις κόρες σου εσύ θα φέρουμε και άλλες μάμαδες με τα παιδάκια τους από το φόρουμ και θα κάνουμε μια ειδική κοινότητα μαμάδες παιδάκια μαζί και θα είμαστε μια χαρούμενη και ξένοιαστη παρεούλα. Τι λες?

Δεν θέλω να έχω κοινοτάρχη η κοινοτάρχισσα, θέλω αυτονομία και δικό μου πρόγραμμα FREE, πρωινό ξύπνημα μετά τις 9 και πρωινό έξω από την κοινότητα φυσικά καθαριότητα από τις καθαρίστριες αυτά για αρχή Ζητάω πολλά????? Οχι πες μου ζητάω πολλά η δόλια???

Δηλαδή να συμπεράνω ότι ήσασταν μαζί κατασκηνώτριες ή ομαδάρχισες;
Και από ποιον τραβούσατε, από τα ζουζούνια ή απο τους κοινοτάρχες;

Ήμασταν ομαδάρχισσες. Εγω τα δύο τελευταία χρόνια έγινα κοινοτάρχισσα. Όχι ότι η Χαρούλα δεν μπορούσε αλλά το μεγάλο αφεντικό δεν ήθελε

Πάντως πιστεύω ότι με τη Χρύσα μια χαρά πέρναγε

Από ποιον τα τραβούσαμε ε; Από όλους καλέ. Από τα πιτσιρίκια, από τις ομαδάρχισσες εγώ, από τους Αρχηγούς, υπαρχηγούς και τη διεύθυνση της κατασκήνωσης.

Αλλά περάσαμε και 4-5 χρόνια τζάμι. Με τις παρεούλες μας, με τα μπανάκια μας, με το τζάμπα φαγητό μας, βγάλαμε και χαρτζηλίκι, φάγαμε και τα σουβλάκια μας

Μαρή Χαρούλα τα θυμάσαι τα 32 σουβλάκια; Σοκ έπαθε η τηλεφωνήτρια!

ΩΡΑΙΕς ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ. ΠΑΜΕ ΝΑ ΦΑΜΕ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΣΤΟ ΞΕΝΟΙΑΣΤΟ ΜΕΛΙΣΣΙ . ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΩ ΛΙΓΟ ΚΑΘΑΡΟ ΑΕΡΑ. ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΓΛΥΚΑΤΖΟΥ, ΤΟ ΓΛΥΚΑΚΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΕΝΑ ΠΑΓΩΤΑΚΙ ΈΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΔΡΟΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΓΛΥΚΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΧΑΙΝΕΙ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΠΑΝΤΩΣ ΜΕ ΤΑ ΚΙΛΑ ΤΙΣ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ 27 ΚΟΝΤΕΥΑ ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΗΣΩ ΤΑ ΚΙΛΑ, ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΤΑ 20 ΠΕΡΙΠΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ 10 ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΜΟΥ. ΘΕΛΕΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΘΕΜΑ.

32 σουβλάκια??????

Εγώ θά βάλω το θέμα επι τάπητος και θα το θέσω σωστά...
Καλά τελειώς κουλή η τηλεφωνήτρια; 15 άτομα, 32 σουβλάκια, εννοείτε σάντουιτς ε;
Ή πως τα λετε καλαμάκια; Γιατι εμείς εδώ αλλιώς τα λέμε...
Πάντως ο καθένας απο δύο βγάινει περίπου, μια χαρά νορμάλ!!!
Πάμε παρακάτω, δηλαδή εσείς όλες ξέρετε ποια είναι η Χρύσα; Και δε ρωτάτε; Εγώ αυτή την απορία έχω... αλλά εσάς σας άνοιξαν την όρεξη τα σουβλάκια!!!
Και στο τέλος να ρωτήσω... η φιλενάδα σου σου πάει κόντρα, στη δουλειά θα την πληρώσουν;
Όποιος βρίσκεται κοντά θα την πληρώσει τη νύφη;

Σήμερα παρατήρησα ότι αισίως έχω κάνει post 1000 μυνήματα + ουαου

τοσα πολλα?

θα το προσπαθησω

είμαι εδώ όπως λένε από τα γεννοφάσκια του forum αυτού και η παρέα μας είναι η πιο σούπερ


όσο μου δίνετε θάρρος εγώ θα γράφω σας προειδοποιώ! εντάξει?

Δε βλέπεις εγώ που παραπήρα θάρρος. Κοντεύω να φτάσω τα 4.000 και ούτε που το κατάλαβα

Γιατί γίνομαι κακιά με τις μικρούλες μου; Μήπως τελικά είμαι όντως τόσο κουρασμένη; Αλλά και εγώ δεν μπορώ. Θέλω τουλάχιστον κάποια ώρα το βράδυ δικιά μου ή με τον άντρα μου. Τώρα λόγω ζέστης τις αφήνουμε να ξαπλώνουν στο κρεβάτι μας μέχρι να νυστάξουν για να δροσίζονται από το κλιματιστικό.

Όμως σηκώνουν κυριολεκτικά την πολυκατοικία στο πόδι. Φτάνουμε κάθε φορά με τον άντρα μου να τσιρίζουμε για να σταματήσουν, να ηρεμήσουν και να κοιμηθούν επιτέλους. Τις βραδιές που είναι εδώ ο μπαμπάς τους ηρεμούν σχετικά εύκολα. Αλλά όταν λείπει όπως σήμερα γίνεται το έλα να δεις.

Εμένα δεν με ακούνε καθόλου με αποτέλεσμα όπως τώρα να τις στείλω να κοιμηθούν στα κρεβάτια τους μετά από 1 1/5 ώρα παρακάλια και φωνές. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι κάνω λάθος.

Τελικά γιατί ακούνε τον πατέρα τους περισσότερο από εμένα; Δεν μπορώ να επιβληθώ στις κόρες μου; Και τότε τι κάνω; Απλώς υπάρχω για να τις κανακεύω, να τις ταϊζω, να τις ποτίζω κλπ. Και η πειθαρχία η δική μου που είναι; Τι θα μάθουν από εμένα; Πως θα τους θέσω όρια όταν από το ένα μπαίνει και από το άλλο βγαίνει. Ειλικρινά έχω απογοητευτεί.

Αν ρωτήσετε τη Χαρούλα δεν ήμουν έτσι στην κατασκήνωση. Θα μου πείτε τα ξένα παιδιά λειτουργούν αλλιώς από τα δικά μας. Αλλά τόσο μεγάλη διαφορά πια. Νιώθω ότι έχω χάσει πλέον τη μπάλα και όσο και να χαλάω τη φωνή μου με τσιρίδες εκείνες δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Πρέπει να αρχίσω να τους στερώ ουσιαστικά πράγματα και όχι να με πιάνουν τύψεις αν έχω τάξει να τις πάω κάπου και στο τέλος υποκύπτω. Πρέπει να μάθουν που είναι και τα δικά μου όρια.

Τελικά έχω αργήσει ή έχω χρόνο ακόμα να διορθώσω τα πράγματα;